rozzłościć się


rozzłościć się
rozzłościć się {{/stl_13}}{{stl_7}}'zacząć odczuwać bardzo silnie złość; rozgniewać się': {{/stl_7}}{{stl_10}}Rozzłościła się na koleżankę. {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • rozzłościć — dk VIa, rozzłościćzłoszczę, rozzłościćcisz, rozzłościćzłość, rozzłościćcił, rozzłościćzłoszczony «doprowadzić kogoś do złości; rozgniewać» Rozzłościć kogoś swoim zachowaniem. Długie oczekiwanie rozzłościło go. Upór dziecka rozzłościł go jeszcze… …   Słownik języka polskiego

  • rozindyczyć się — {{/stl 13}}{{stl 7}}[wym. roz indyczyć się] {{/stl 7}}{{stl 8}}cz. dk VIIa, rozindyczyć sięczę się, rozindyczyć sięczy się, pot. {{/stl 8}}{{stl 7}} wpaść w złość, gniew; rozzłościć się : {{/stl 7}}{{stl 10}}Sąsiadka rozindyczyła się na… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • rozeźlić się — {{/stl 13}}{{stl 8}}pot. {{/stl 8}}{{stl 7}} wpaść w złość, gniew; rozzłościć się, rozgniewać się : {{/stl 7}}{{stl 10}}Rozeźlił się na współpracowników. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • rozgniewać się — {{/stl 13}}{{stl 7}} zacząć odczuwać silny, narastający gniew; rozzłościć się, rozwścieczyć się : {{/stl 7}}{{stl 10}}Matka rozgniewała się na syna. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • rozwścieczyć się — {{/stl 13}}{{stl 7}} wpaść we wściekłość; rozzłościć się, rozjuszyć się : {{/stl 7}}{{stl 10}}Rozwścieczył się na dzieci. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • zeźlić się — {{/stl 13}}{{stl 7}} rozzłościć się; rozgniewać się : {{/stl 7}}{{stl 10}}Zeźlić się na wszystkich, na kogoś. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • rozsrożyć — dk VIb, rozsrożyćżę, rozsrożyćżysz, rozsrożyćsroż, rozsrożyćżył, rozsrożyćżony książk. «uczynić kogoś srogim, sroższym, doprowadzić kogoś do gniewu, do wściekłości; rozgniewać, rozzłościć» Upartym milczeniem rozsrożył go jeszcze bardziej.… …   Słownik języka polskiego

  • rozsierdzić — dk VIa, rozsierdzićdzę, rozsierdzićdzisz, rozsierdzićsierdź, rozsierdzićdził, rozsierdzićdzony rzad. rozsierdzać ndk I, rozsierdzićam, rozsierdzićasz, rozsierdzićają, rozsierdzićaj, rozsierdzićał, rozsierdzićany, książk. «doprowadzić kogoś do… …   Słownik języka polskiego

  • rozwścieczyć — dk VIb, rozwścieczyćczę, rozwścieczyćczysz, rozwścieczyćwściecz, rozwścieczyćczył, rozwścieczyćczony «doprowadzić kogoś do wściekłości; rozzłościć, rozgniewać, rozwścieklić» Nieposłuszeństwo syna rozwścieczyło go. Rozwścieczony niepowodzeniem.… …   Słownik języka polskiego

  • rozeźlić — dk VIa, rozeźlićźlę, rozeźlićźlisz, rozeźlićźlij, rozeźlićźlił, rozeźlićźlony pot. «rozgniewać, rozzłościć» Zachowanie syna rozeźliło go. rozeźlić się pot. «wpaść w gniew, w złość; rozgniewać się, rozzłościć się» Rozeźlił się na dzieci …   Słownik języka polskiego